Ryba wędkarz

p>Na dnie Morza Czarnego, na głębokości rzędu ok. 100 metrów, żyje niezwykła ryba – wędkarz. Ma kształt zupełnie nieopływowy, coś w rodzaju okrągłej beczułki, leży całymi dniami nieruchomo na dnie, częściowo zakopana w mule. Swoje zdobycze przywabia za pomocą wyrostka ościstego, wyrastającego z okolicy czołowej i zakończonego świecącą „latarenką”. Ryby oczywiście podpływają w pobliże tej latarenki, ale do tego, żeby znalazły się w paszczy ryby – wędkarza, daleka jeszcze droga. Większość podobnie łowiących ryb czeka na zdobycz, a gdy znajdzie się ona w pobliżu, wykonuje gwałtowny „skok” i…rybka złapana.

 

Wędkarz tak nie postępuje; nadal leży nieruchomo, jednakże robi coś, co powoduje, że zdobycz jednak trafia do jego paszczy. Co on takiego robi?


Wędkarz ma oczywiście sposób na to, żeby mimo swojej nieruchawości złapać rybkę. Wykorzystuje do tego swoją mocno umięśnioną paszczę i gdy rybka podpłynie odpowiednio blisko, gwałtownie otwiera pysk, a ciśnienie wody na głębokości 100 metrów, które wynosi około 10 atmosfer, po prostu „wrzuca” mu rybkę do paszczy. Dziesięć atmosfer pomnożone przez powierzchnię boczną takiej średniej rybki np. długiej na 20 cm i grubej na ok. 4 cm, to siła rzędu 800 kG! Żadna ryba takiej sile się nie oprze. Warunek: gwałtowne otwarcie paszczy. Zmierzono, że ryba – wędkarz otwiera i zamyka paszczę w czasie ok. 1/4000 sekundy. To o wiele szybciej, niż migawka w najlepszych aparatach fotograficznych!